-
konuşma balonlarına ihtiyacı olmayan çizgiler
bir ispanyol soylusunu andıran uzun ve manidar ismiyle nazım hikmet richard dikbaş’ın galeri non‘daki yeni eğlenme ve dinlenme biçimleri sergisine bakındık.tophane’deki galerileri sık sık yolumuz düştüğünden mi, küçük ve sıcak ortamları yüzünden mi yoksa içlerindeki ayrıksı dünyalar nedeniyle mi bilmiyorum, ben çok seviyorum. lüks, steril binalara girme zorunluluğu yok, dışarısıyla içerisi arasında sadece bir adım var, saldırılarda söylenenin tam tersine,…
-
izleyiniz! -12
la moustache – emmanuel carrère.tabii eğer “neden?” sorusunun cevabına çok meraklı değilseniz, gizemli şeyleri seviyorsanız… çünkü emmanuel carrère’in aynı adlı romanından uyarladığı bıyık adlı bu filmde, dudak üstünde çıkan bir tutam kıl etrafında dönen gizemli bir çılgınlık var. kim haklı? kim deli? kime inanmalı? bazı yerleri hitchcock’un yine bir gizem yumağı olan vertigo filmini hatırlatan la moustache, zaman içinde gidip gelmeleri,…
-
gosford park – robert altman
robert altman’ın 2001 yapımı gosford park filmini sonunda izledik. küçük bir yıldızlar geçidini andıran film, birkaç günlük bir av partisine davet edilen konuklar, ve onların hizmetkarları çevresinde dönüyor ve kocaman bir ingiliz kır evinin alt ve üst katlarında olup bitenleri anlatıyor. marcel proust’un şaşaalı, dedikodu dolu zenginleriyle, octave mirbeau’nun güzel hizmetçileri birbirine girmiş gibi. katları birbirine bağlayan merdivenler filmin ana dekoru neredeyse. vurucu…
-
iyi ki varlar
eleştirel bir istanbul 2010 dosyası, sonunda, express ekibinden geldi. yapanların eline sağlık, büyük teşekkür…
-
alana bir bakış
naçizane bir okuma önerisi benden. (yeni) dergisinin ikinci sayısı kültür endüstrileri konusuna ayrılmış. serhan ada, ismail ertürk, beral madra ve orhan tekelioğlu’nun bu konudaki röportajını okumakla başladım dergiye. çok önemli, değerli bir iş çıkarmışlar bence (keşke daha az tashih olsaydı, o ayrı mesele). bu tip toplantılar, buluşmalar daha sık yapılsa, sonuçlarını daha sık okusak keşke…
Cette histoire est entièrement vraie, puisque je l’ai imaginée d’un bout à l’autre – Boris Vian
aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir
