-
kadının yeri mutfak olduğunda
salt’ın van abbemuseum ile ortaklığının üçüncü ayağı olan istanbul eidhoven saltvanabbe 68-89 26 ağustos’a kadar salt beyoğlu binasında görülebilir. sergi salt’ta görmeye alışık olduğumuz türden işlerle dolu. bunlardan bir tanesi – ki o alışık olduklarımızdan değil! – özellikle ilgimizi çekti. salt’a gitme imkanı olmayanlar için paylaşıyorum: martha rosler’ın 1975 tarihli semiotics of the kitchen videosu feminist bir atak olarak kurgulanmış,…
-
caz festivalinde üç kadın, iki apayrı gece
erykah badu 13 temmuz’da nihayet istanbul’daydı. konsere birlikte gittiğim arkadaşlarımın iddiasına göre bu ikinci gelişiymiş ama ben bu konuda doğrulayıcı bir bilgiye rastlayamadım, hafızası süper olan, “evet bu ikincidir” diye kanıtlayabilen varsa beri gelsin. badu bizim evde fazlasıyla özeldir. öyle özeldir ki bir gece ansızın mukavva kutusundan fırlayan siyah miniği görüp birkaç saat içinde “bunun adı badu olsun!” demişizdir. badu…
-
bir çırpınış anı
vincent dunoyer pazartesi-salı hariç her gün 16:00 ve 18:30’da arter’de 15 dakikalık bir performans yapıyor. berlinde de bruyckere’nin lost II, 2006-2007 çalışmasının tam karşısında, tıpkı o atın yattığı masaya benzer bir masa üstünde 15 dakika boyunca “o at bir insan olsa”yı tekrar eden bir hareketler serisi halinde canlandırıyor.
-
perde halleri
geçtiğimiz günlerde perdemizden geçenler: sean penn’in oynadığı her film muhteşem olacak diye bir kural yok. paolo sorrentino’nun yönettiği her film il divo kadar ilginç olacak diye bir kural da yok. ama öyle görünüyor ki this must be the place‘te sorrentino sean penn’e, ve belki sean penn de sorrentino’ya fazla güvenmiş. kısaca bahsetmek gerekirse penn emekliye ayrılmış, zengin ve canı sıkkın…
-
mysterious skin – gregg araki
gregg araki adını bir yerden hatırlıyorum ama nereden derken imdb imdadıma yetişti: the doom generation. hayır, filmi hatırlamıyorum ama izlediğimden eminim ve gregg araki de muhtemelen oradan tanıdık. mysterious skin 2004 yapımı bir gregg araki filmi. bir çocuk istismarı hikayesi, karmaşık bir anlatım, sonuç heyecanlı bir film. en baştan alalım: brian ve neil aynı beyzbol takımındaki iki çocuk. neil takımın en…
I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño
aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir
Günlerin Köpüğü 