I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

işte o çok sevdiğim eski filmlerden biri: başrollerde cary grant ve irene dunne, leo mccarey yönetmen koltuğunda ve alkışlar 1937 yapımı the awful truth için gelsin!

59 günlük evliliklerini birbirlerine güvenlerini yitirdikleri ilk anda bitirmeye kalkan lucy ve jerry’nin komik hikayesi. akıcı diyaloglar, mükemmel oyunculuklar. genelde bir dram ya da trajediye konu olan boşanma ancak bu kadar eğlenceli bir hale getirilebilir. gözlerimi ayırmadan izlediklerim listesine eklendi.
ayrıca bir an önce uygun bir köpek bulup saklambaç oynamayı öğretmem gerek. the awful truth‘u bu kadar eğlenceli bir film yapan en önemli yan karakter hiç kuşkusuz mr. smith’i canlandıran hollywood’ın yıldız köpeklerinden skippy. diğer köpeklerin haftada 3,5 dolar kazandığı bir dönemde haftada 250 doları mideye indiren skippy en az grant ve dunne kadar iyi bir oyunculuk sergiledi.

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir