-
offside – jafar panahi
2006 yapımı bir iran filmi. erkeklerin oynadığı tüm spor aktivitelerinden muaf tutulan kadınların erkek gibi giyinip bir maça sızmaya çalışmalarının hikayesi. çok büyük laflar etmeye çalışmadığı, sadece bir durumu gösterdiği ve hiçbir anında gereksiz dramlar yaratmadığı için çok güzel. uzun karakter okumalarına girmiyor, kimseyi acındırmıyor ama durumu bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. “neden kadınlar maça gidemez?” sorusunu soran kadınlara verilen cevaplarsa erkeklerin…
-
picco – philip koch
sabah sabah izlemekle büyük hata yaptığımız film. festivalde izlediğim filmler arasında haneke’nin benny’s video filminden beri en rahatsız edici film. bir yeni yetme hapishanesinde güçlü olmak, hayatta kalmakla ilgili insana acı veren bir film. genç erkeklerin testesteron oranı yüksek, saldırgan, sperm kokulu dünyası. izlerken sinema salonundan kaçmak istediğim film. ve kimsenin yerinden kıpırdamadan izlemeye devam ettiği film aynı zamanda. cuma…
-
l’intrus – claire denis
iDANS 4’te sarah vanhee’nin az biraz sıkıcı, fazla lakırdılı ve anlamsızca felsefî me and my stranger performansını izlediğimizden beri aklımıza takılmıştı jean-luc nancy ve claire denis’nin onunla ilgili filmleri. performansta yer verilen vers nancy filmiyle karıştırıp l’intrus filmine hemen bilet aldık. ve daha ilk sahneden anladık ki bu, bahsi geçen diğer filmdi ama vers nancy değildi. l’intrus jean-luc nancy’nin kalp nakli olması…
-
enter the void – gaspard noé
rahatsız edici filmlerine bir yenisini daha eklemiş gaspard noé. uzun zamandır ulaşmaya çalıştığımız enter the void sonunda ağımıza düştü ve bir an önce izledik. ama ne yazık ki noé bu sefer kendisine hakim olmayı başaramamış, uzattıkça uzatmış ve iç bayıcı bir yere götürmüş elindeki parlak hikayeyi. yok, aslında hikayede öyle büyük bir parıltı yok. bütün olay noé’nin kamerasında. bizi bazen…
-
nenette et boni – claire denis
denis’den bir ergenlik hikayesi. eski bir film olduğundan belki, beyoğlu sineması’nın salonu neredeyse boştu. festival daha çok yeni filmlerin yakalandığı bir platform gibi görünüyor. oysa denis’nin filmlerini bulmak hiç de kolay değil normal şartlarda… marsilya’yı mesken tutan denis, aşina olduğumuz oyuncularla bizi iki kardeşin hayatına götürüyor. öfkeli ve naif bir hikaye…
Cette histoire est entièrement vraie, puisque je l’ai imaginée d’un bout à l’autre – Boris Vian
aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir
