I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

son yazıdan 3118 gün sonra, çok sevdiğim gunlerinkopugu.com başka birileri tarafından istila edilmişken uzun zamandır, yine yazasım geldi. ne, neden, nasıl bilmiyorum ama bu ara kalemi (yani gerçek anlamıyla kalemi – hani o parmaklarımızla, parmaklarımızı vurmadan kontrol ettiğimiz nesneyi) fazlasıyla oynatıyorum. klavyeyi de tekrar oynatmanın zamanı gelmiştir belki…

kendimi şanslı hissettiğim günlerden geçiyorum. polyanna’cılık mı oynuyorum – ki hiç sevmem… yoksa bir new age çılgınlığına kapıldım, pembe gözlükler falan mı taktım? ama yok o da değil. bir farkındalık gözü açıldı sanki alnımın ortasında ve iki gözümün görmediklerini görüyor, iki gözümün gördüklerini ayrı bir süzgeçten geçiriyor.

işte neredeyse 10 yıl sonra bu sayfalara dönmeme sebep de bu tam olarak. biraz karalamak, atıp tutmak, saçmalamak, deneyimlediklerimi buradan paylaşmak. hem okunsun diye yazmak hem de kimse okumasın diye ummak.

kısacası hoş geldim :-) bakalım sefalar getirebilecek miyim…

  1. Bahar Avatar
    Bahar

    Günlerin köpüğü mailini posta kutumda görünce şaşırdım ve mutlu oldum suratımda bi tebessümle okudum hem hatırlamak hem de geri dönmek bende bunlar canlandı. Hosgeldin🤗…

  2. Yelin Avatar

    Okuyan birilerinin olmasına ne kadar şaşırdığımı ifade etmek çok zor :) Teşekkürler…

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir