Güneşin varlığıyla yokluğu bir buralarda son günlerde. Isıtmıyor, ısıtır gibi yapıp üşütüyor. Kötü bir gece geçirdim. Bu dengesiz havalara, kırıklığa isyan etti bünyem. Şimdi masa başında, bilgisayar karşısındayım ama kemiklerim ve kaslarım kendilerini beyaz çarşafların arasına atmak için can atıyorlar. Biçare sol gözüm yine kan çanağı. Ellerim, ayaklarım yine buz gibi. Kendimi fazlasıyla yalnız ve umutsuz ve hasta hissediyorum…
I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño
aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir
Günlerin Köpüğü 