I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

Görünürlük Projesi benim için pek iç açıcı başlamadı. Oturup uzun uzadıya yazasım yok ama neden performans alanında üreten bazı sanatçılarımız basit fikirler üstünden ilerlemiyor, onlara sunulan mekanı kullanmıyor, zaten sahip oldukları “kendi”likleri içinde kaybolan, seyirciye hiçbir şey geçiremeyen işler ortaya koyuyorlar anlamıyorum. Dış görünüş, kostümler, saç, makyaj sunumun küçücük bir parçası ve onlarla oynayarak geçen her dakika performansın özünden yiyor.

Hafta sonu İstanbul’da bir etkinlik daha oldu ki öğrendiğimde çoktan sonuna gelinmişti: Tandem. Geçen yıl Türkiye’den başvuru çekmeye çalışırken mail kutumu günde 3-4 kez şenlendiren Tandem, asıl projeler İstanbul’a geldiğinde Facebook ve belki mail grubu dışında – ki normalde Anadolu Kültür’den duyuru maillerini alıyorum – en küçük bir duyuru yapmadı. Organizatörleri gönülden kutluyorum, umarım daha bir sürü duyurulmayan projeye imza atarlar. Biz de duymaz ve gitmeyiz, ne güzel!

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir