nereden takıldıysa aklına, k. neredeyse bir haftadır sayıklıyordu: the third man mutlaka, bir an önce izlenmeliydi.
yıllar yıllar önce küçükken televizyonda uyuklayarak izlediği bu orson welles’li filme bir kez daha bakmak ve mümkünse bu sefer gözünü bile kırpmadan sonunu getirmek istiyordu. o gözünü kırpmadı ama ben gözlerimi açık tutmakta epey zorlandım.
carol reed’in yönettiği 1949 yapımı filmde orson welles öldüğü sanılan ama aslında yeraltı işlerine karışan harry lime’ı canlandırıyor. arkadaşı holly martins ölüm sebebini aydınlatmaya çalışırken biz de ikinci dünya savaşı avusturyası’nda geziyoruz. film noir’in en karanlık örneklerinden olduğu kesin olan the third man gölgelerin sokaklar boyunca uzadığı, siyah-beyaz filmlere özgü unutulmaz karelere sahip bir film.
imdb’de filmle ilgili çok ilginç bilgiler yer alıyor. örneğin orson welles kendini avrupa’yı gezmeye kaptırmış ve filmin çekimlerine iki hafta geç katılmış. bu sırada da gerek yönetmenin kendisi gerek yardımcı yönetmen welles’in uzaktan görünmesi gereken sahnelerde onun yerine yer almışlar. joseph cotten’ın canlandırdığı holy martins karakteri için düşünülen adaylardan biri de cary grant’miş. ve son olarak filmden alacağı ücretle ilgili bir seçim yapması gereken (belli bir maaş ya da satışlar üstünden yüzde) welles maaşı seçip filmin başarısının ardından ne kadar kötü bir karar verdiğini fark edip pişman olmuş.
graham greene, önce senaryosunu yazdığı filmi daha sonra bir novellaya (kısa roman) çevirerek yayınlatmış. filme bayılıp daha çoğunu isteyenlere duyurulur.
Günlerin Köpüğü 