I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

2011 yapımı footnote bu yıl oscar yarışında yabancı film kategorisine israil’den dahil olan film.

aynı dalda (talmud araştırmaları) çalışan baba-oğul akademisyenin eğlenceli hikayesi. anlatım tarzını nanni moretti’ye çok benzettik. aynı telaş ve endişe yaratacak durumlar, aynı espri anlayışı. filmin en hoş sahnesiyse, bence, bakanlık binasındaki minicik bir odada bir masa etrafında sıkışmış 5-6 kişinin “gizli” toplantısıydı. sakin ve düzeyli gibi görünen akademi dünyasının, meğer, pek de özenilecek bir tarafı yokmuş.

bu arada örneğin bu filmin neden vizyona girmediğini merak ettim. eğlenceli, komik, akıcı. amerikan yapımı değil belki ama yine de bunun da alıcısı çıkmaz mı 80 milyonluk ülkemizde? bir yandan yığınla filmin toplam gişesinin fetih 1453‘ün toplam gişesine ulaşamadığını okudum geçenlerde. işimiz sinema salonlarına kalsaydı yanmıştık!

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir