I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

evet bir çılgın teyze çünkü tam 53 yaşında ve geçtiğimiz pazartesi akşamı (20 şubat 2012) velvet underground eşliğinde sahnede dev hoparlörlerin üstünde dans ediyordu. belki de fransız değil amerikalı olsaydı çoktan madonna ile aşık atmış ve ona gününü göstermiş olurdu, kim bilir?

mathilde monnier fransızlar’ın göz bebeği olduğunun farkında ve bunun ona verdiği gücü sonuna kadar kullanıyor. canı rodolphe burger ile sahneye çıkıp şarkı söylemek, tepinmek mi istiyor? “buyrun, sahne sizin, istediğinizi yapın” diyorlar, hani bir stadyumda ya da büyükçe bir konser mekanında olsa normal sayılacak bir konseri bir tiyatro sahnesine (hem de italyan!) taşıyor, konserin son bir saatinde herkesi ayağa kaldırıp, sonraki dakikalarda sahneye bile çıkarıyor. ön sıralar zaten önceden başlamış dans etmeye, balkondakiler deseniz zaten hiç oturmamışlar, tüm seyirciler mest, hep bir ağızdan şarkılara eşlik ediyorlar.

bu, bir dans programının içinde yer alan, adı rodolphe burger, mathilde monnier the velvet underground & misafirleri olan bir gösteri. misafirler arasında mark tompkins, didier galas, rosemary stanley, massimo furland var. müzisyenler müziği götüredursun dansçılar enstrümanların arkasında kurulmuş bir tür “oturma odası”nı mesken tutmuşlar, işleri yoksa oradalar, içiyor, atlıyor, zıplıyor, ön taraftan rol kapmamaya çalışıyorlar. bir gün biz de bir dans gösterisinde sahneyi izlemeyi bir kenara bırakıp kendi dans adımlarımızı düşünmeye, kalçalarımızı sallamaya başlar mıyız acaba? evet evet evet!

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir