bir hristiyanlık taşlaması, sürrealist eğlencelik, ateizm methiyesi olarak tanımlanabilecek olan 1969 yapımı la voie lactée bir bunuel filmi düşündüğünüzde aklınıza gelebilecek her şeyi içinde barındırıyor. yolda bir anda görünür olan tuhaf kılıklı insanlar, isa benzeri bir çocuk, dinle ilgili ciddi ciddi tartışan garsonlar, incil’den canlandırılan sahneler arasında zamanda yolculuklar eşliğinde iki adamın ispanya’daki santiago de compostela’ya yaptıkları bir haç yolculuğunu anlatan film dinle ilgili bilginizi hem sınayacak hem de ciddi sorulara verdiği “ciddi” ve saçma sapan yanıtlarla yüzünüzü bolca güldürecek nitelikte. içinizde azıcık inanç varsa kuşkuya düşmemeniz imkansız, baştan uyaralım.
Günlerin Köpüğü 
ne tesadüf, ben de geçen gün seyrettim bu filmi. ve hayran kaldım.
bunuel'in yine az bilinen filmlerinden “la fantome de la liberte”yi de dün izledim; eğlenceli ve komikti. izlemediyseniz, tavsiye ederim.
izlenecekler listesine eklendi :) teşekkürler!