1993 yapımı the remains of the day (günden kalanlar) kazuo ishiguro’nun aynı adlı kitabından bir uyarlama. yönetmen james ivory. ishiguro’nun kitabını da okumama sebep olan anthony hopkins’li film bizi tıpkı robert altman’ın gosford park‘ında olduğu gibi hizmetkarların gizli dünyasına götürüyor. bu sefer asıl adamımız bir ingiliz lordunun baş uşağı olan mr. stevens.
kitap henüz bitmedi ama şimdilik film için iyi bir uyarlama denebilir. mr. stevens’ın kitapta da fazlasıyla hissedilen huzursuz, mükemmeliyetçi uşak olma halini çok iyi yansıttığı söylenebilir. filmi izlerken garipsediğim hemen her şeyin okumasını kitap üstünden yapmak mümkün. ama bir yandan da hikayeyi biliyor olmak okuma keyfini biraz zedeliyor gibi. mükemmel bir diksiyonla konuşulan (okurken bile dilin sesleri beyninizde yankılanıyor) mükemmel ingilizce’nin özellikle kitapta başrolde olduğu the remains of the day‘de, dilin britanyalılar ve amerikalılar tarafından farklı kullanımlarını olduğu kadar aynı dili konuşan ama hayatlarını hiyerarşinin farklı basamaklarında sürdüren iki farklı kesimin birbirlerini bambaşka şekillerde yorumlamasına da sahne oluyor. kazuo ishiguro’ya 1989’da man booker ödülünü kazandıran kitabı daha bitirmeden çerçevelemiş oldum ama bu net duruşunun çok değişmeyeceğini sanıyorum ileriki sayfalarda da.
bu yıl japonlar’a sardım biraz. ama araya giren sessiz, temkinli ve aynı zamanda göz alıcı le clézio kitabı révolutions (devrimler) de birkaç satırı kesinlikle hak ediyor önümüzdeki günlerde.
Günlerin Köpüğü 