sevmememe olanak olmayan, tekinsizliğini ışık oyunlarında, ufak tefek naif bakışlarda saklayan, 1953 yapımı bir bergman filmi. neredeyse unutulmuş, adı sanı pek geçmeyenlerden. yeni dalga yönetmenlerini en çok etkileyen filmlerden biri diye duymasaydık, belki bizim de daha uzun zaman aklımıza gelmezdi izlemek. oysa monika’yı izlerkeni godard’ın, truffaut’nun bir sürü karesinin kaynağını da çözmüş gibi hissettik. küçük, sade, içten bir şeylere ihtiyaç duyduğunuz bir anda bulup izleyin, mutlaka tatmin edecektir.
