barbet schroeder ile ilk tanışma.
1969 yapımı, 1969 ruhlu bir film. müzikler pink floyd’dan ve belki de filmin en güzel yanı da onlar. nitekim tüm bu matematik okuyup macera aramaya paris’e giden alman genci ve aşık olduğu kızın sürüklemesiyle eroine başlaması, sonra da bir köşe başında yüksek dozdan ölüp gitmesi, ve hatta intihar etmiş sayıldığı için törensiz bir çukura atılıvermesi bana biraz “türk filmi tadında ahlakî” göründü. “eroinin zararları”, “denemek diye bir şey yoktur”, “bir arkadaş bir arkadaşa neler neler edebilir?” tadında derslerin, seminerlerin yardımcı malzemesi olarak kullanılabileceğini söylesem ağır mı olur acaba? evet, sanırım sadece pink floyd müzikleri üstteki birkaç satırı hafifletmeye yeterli. eroin, lsd, marihuana, amfetamin, kokain… çeşit çeşit uyuşturucu, bolca güzel insan ve yakıcı bir güneş. belki de her şeyin sorumlusu, tıpkı camus’nün meursault’una da olduğu gibi, bu yakıcı, delirtici güneştir…
