film festivalini yazmaya fırsat bulamadığım small town murder songs ile kapatıp apar topar ljubljana yollarına düştüm yine. amaç bu yıl on yedincisi yapılan ve jan fabre’ın artistik yönetmenliğini üstlendiği exodos festivali’ne ve altıncı balkan dans platformu’na bir göz atmaktı. sonuç çok da iç açıcı değil ne yazık ki. şimdilik izleyebildiklerimin bir listesini yapayım, yorumlar gelecek sefere:
rodrigo garcia, c’est comme ça et me faites pas chier
la maison/coraline lamaison, narcisses 0
voetvolk/lisbeth gruwez, birth of prey
abattoir fermé, tourniquet
troubleyn/jan fabre, prometheus landscape II
groundfloor group/ferenc sinko, post.sync
prosxima dance company/maria coliopoulou, [action] 8-singularity
via negativa/marko mandic, viva mandic
Günlerin Köpüğü 
“birth of prey”i geçen yaz amsterdam'da izlemiştim, çok beğenmiştim. lisbeth gruwez tam idans'lık diye de geçirmiştim içimden..
abattoir fermé iki yıl önce garajistanbul'da “mythobarbital”i sahnelemişti, çok etkilenmiştim..
bir işini canlı olarak seyretmemiş olsam da, rodrigo garcia, artık istanbul'a bir projesiyle gelse diye hayal ettiğim sanatçılardan..
izlenimlerinizi merak ve heyecanla bekliyorum :)
rodrigo garcia bence de istanbul'a yakışır :) ama iDANS ne kadar ilgilenir bilemiyorum, benim izlediğim iş fazlasıyla metinseldi. üstelik fransızca. tiyatro festivali'ne bile uyabilecek bir oyun kesinlikle.
lisbeth gruwez'le ilgili biraz önce yazdım. potansiyel var ama en azından bu performansının içi çok dolu görünmedi bana. genel olarak bir zamanın ve mekanın içinde kaybolma, kendini kaybetme sorunu seziyorum oyunlarda. ama neden istanbul'a gelemesin?! ne de olsa çok daha kötülerini izledik geçen festivalde…