60 yaşlarındaki, iki dirhem bir çekirdek giyinmekten hoşlanan, alzheimer olduğunu öğrenen, birlikte yaşadığı torununun yaptıklarının sorumluluğunu yüreğinde büyük bir acı olarak taşıyan ve bir yandan da şiir yazma kursuna giden, bir ağacı dinleyerek, bir elmaya dikkatle bakarak, çiçekleri duyumsayarak ilkokul öğretmenin “sende şair ruhu var” sözünü, sonunda, anlamlandırmaya çalışan bir kadının hikayesi.
yalın, akıcı, renkleri ve az kelimeyle çok şey anlatmasıyla kore sinemasından güzel bir örnek. hayat dolu olmak ne demek anladık izledikten sonra. bazen bizde ondan pek kalmamış gibi hissediyoruz ne de olsa…
2010 cannes film festivali’nde en iyi senaryo ödülü kazandığını da ekleyelim…
Günlerin Köpüğü 