never let me go – mark romanek.
filmle ilgili yazılabilecek her şey büyüyü bozacağı için, bir şey söylemek gelmiyor içimden. kazuo ishiguro ile tanışmama vesile olduğu için teşekkür ediyorum sadece, her ne kadar böyle bir hikayenin bir de kitabını okumaya henüz hazır hissetmesem de… çok ağır bir deneyimdi izlemek ve duyduğuma göre sinema sanatının vuruculuğu her yönüyle kullanılmış hikayenin acıklı yanlarını öne çıkarmak için, biraz kitabın yaklaşımının tersine.
filmin yapımcıları arasında da yer alan, aynı adlı romanın yazarı ishiguro sight&sound’daki röportajında şöyle demiş: “kitabın yazarının hikayenin büyük esrarlarıyla ilgili doğrudan fikirleri olduğunu düşünmek tehlikelidir. filmi yapanlar onu kendi hikayeleri yapmak zorundadırlar. sırf bana yaranmak için bir şeyler yaptıkları bir durumda olmak istemedim.”
her şey bir yana, sonunda gerçek hayattan uyarlanmamış, tamamen özgün bir hikayeye sahip bir film izleyebildiğimiz için mutluyum.
Günlerin Köpüğü 