Günlerin Köpüğü

o kadar yoğun günler geçirdik ki kendimi yatakta buldum sonunda. dans platform istanbul’u aratmayacak hareketlilik halen sürüyor istanbul’da, ne güzel ne güzel!

çıplak ayaklar’ın çukurcuma’daki stüdyosunda aslı öztürk’ten kontrol, ardından garajistanbul’da aslı bostancı’dan panic in the zoo bu haftasonunun renkleri oldular. bu akşamki çıplak ayaklar programını ve yine garajistanbul’daki hareket atölyesi çalışması ahhval‘i yatak istirahati nedeniyle kaçırıyoruz ama bu dolu günler bütün hafta ve hatta mart ayı boyunca da sürecek gibi görünüyor.

şimdilik sadece linkleri veriyorum, program incelemesini merak edenlere bırakıyorum: çıplak ayaklar’ın programı burada, garajistanbul’unki ise burada. istanbul’da da alternatif bir sahne olduğunu, hiçbir destek alınmasa da insanların bıkmadan usanmadan bu işle uğraştığını gösteren programlar iç açıcı bence. takip etmek ve gidip görerek desteklemek gerekiyor.

izlediklerimle ilgili yazılar da çok yakında gelecek, kafamı biraz toparlamalıyım önce. o kadar çok şey birikti ki nereden başlamalı bilemiyorum…

ilgilenlere bir haber daha. iDANS kapsamında geçtiğimiz ekim ayında crr’de sunulan emmanuelle huyhn’in cribles live çalışması geçen hafta centre pompidou’dan büyük övgülerle dönmüş. le monde’da çıkan yazıyı ve daha da uzun bir eleştirinin linkini burada bulabilirsiniz. ben çok beğenememiştim, hıncal uluç yerden yere vurmuştu, bimeras kültür vakfı hıncal uluç’u bir çağdaş dans performansında yer almaya davet etmişti. tüm bunlar nasıl sonuçlandı bilmiyorum ama paris epey etkilenmişe benziyor gösteriden.