I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

bugünkü radikal’de akıl almaz bir yazı var. türklerin anadil sorunu başlıklı yazıda anadilimiz (!) olan osmanlıca’yı artık okullarda öğrenmemiz gerektiği konusu gündeme getirilmiş. yazan özgür eğitim-sen merkez yönetim kurulu üyesi ufuk coşkun. yukarıdakinin bazılarına akıl fikir verme zamanı gelmedi mi acaba henüz? osmanlıca nereden türkler’in anadili oluyor anlamadım. arapça, farsça, türkçe, hatta fransızca’dan devşirilen bir dil, adı üstünde “osmanlıca” (osmanlı’ya özel) olan bir dil nasıl türkler’in anadili gibi lanse edilebilir ve nasıl böyle saçma sapan bir yazı, radikal bile olsa, herhangi bir gazetede yer bulabilir?! en iyisi okullarda sümerce, hititçe falan da öğretilsin de öğrenciler eski çağları iyice anlayabilsinler. hatta özel kutadgu bilig dersleri açılırsa okullarda, kim bilir, daha da yararlı olur belki. neyse neden ben böyle sinir oldum ki gereksiz bir adamın gereksiz yazısına… kim bilir benim görmediğim, duymadığım daha ne tuhaflıklar oluyordur gazetelerde, televizyonlarda.
hazır aklıma gelmişken, bu sabah gazetelerden başlıklar verilen bir habertürk programında cumhuriyet’e gelindiğinde mustafa balbay’ın köşesi buzlanmış. peki ne yazıyor ki balbay’ın köşesinde saklanması gereken? 702 gündür hiçbir elle tutulur, akla yatan neden gösterilmeden tutuklu olduğu mu yoksa?! habertürk de herhalde bir şey yap(a)madığı için utancından buzlayıverdi o köşeyi!

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir