I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

martyrs – pascal laugier. 2008 yapımı bir korku (dehşet!) filmi. üstünde çok fazla yazıp büyüsünü bozmak istemiyorum. korku filmleri ne kadar az şey bilirseniz hikayeyle ilgili, o kadar güzel izlenirler. bu da öyle işte. kurbanı başına gelecek her şeyden haberdar ettikten sonra asıl hikayeyi başlatan kurgusu, gülünesi bulduğumuz sahneleri bağladığı yerlerle uzun süre sessiz kalmamızı sağlaması ve gerçek bir dehşet duygusu yaratmasıyla birinci sınıf bir korku filmiydi. bu türün büyük fanatiği olduğumu söyleyemem, karşılaştırma yapmam çok doğru olmaz o yüzden. yine de benim uzun zamandır izlediğim en korkunç filmdi kesinlikle. bu adamın başka filmlerini de bulmak gerek.
izleyeli 12 saati geçti, kafamın içinde sahneler, hikaye dönüp duruyor. umarım gün içinde, hatta bir an önce kurtulurum. ama size yine de izleyiniz diyorum. güzel filmleri izlemek gerekir…

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir