I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

bizim memlekette mezarda emekliliğe kimsecikler baş kaldırmaz, en ufak ses çıkmazken, fransızlar emeklilik yaşının 60 yerine 62 olarak değiştirilmesine karşı ayaklanmış durumdalar. bırakın orta yaşlıları ayaklanma liseliler tarafından başlatıldı ve tüm fransa, paris’ten başlayarak isyanda. yarın, senatoda oylamaya sunulacak emeklilik yasası ile ilgili tüm ülkede karşı ayaklanma başladı. benzin stokları tükenmiş durumda. ne metro ne de otobüs hatları doğru düzgün işliyor. isyan yavaş yavaş üniversiteleri de içine alıyor (en başta nasıl oradan alevlenmediğini merak ediyorum aslında).
fransızlar’ın büyük bir kısmı emeklilik yasasıyla ilgili yeni bir düzenlemenin gerekliliğine inansa da, bunun emeklilik yaşını yükselterek ve sarkozy’nin yaptığı gibi tepeden inme bir şekilde, kimsenin sözünü dinlemeden, gözünün yaşına bakmadan yapılmasına şiddetle karşı. sendikaların yaz rehavetine girip biraz geç tepki verdiği, bu karşı-hareketin çok daha önce başlatılabileceği söyleniyor. sarko’nun elini kuvvetlendiren tek koz da bu zaten.
küçük çocukların gelecekleri için sokaklara dökülmesi, sadece ebeveynleri için değil, kendi emeklilikleri için haklarını aramaları, inanılmaz bir bilinç seviyesinin göstergesi. bir yandan yakıcı-yıkıcı, diğer yandan büyüleyici bir hareket başlıyor. avrupa “sağ”dan kurtulursa bize de sıra gelir mi acaba? orada olmak, yakından şahit olmak isterdim…

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir