I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

vay vay vay. iyi ki evde televizyon yok da an be an haberdar olmuyorum ülkemizdeki dudak uçuklatıcı gelişmelerden.
yök başkanı ne demiş, başı açıklara baskı olursa teminat kendisiymiş. nereden nereye… sıra şimdi de bize geldi. bir sürü şey gelirdi aklıma da bunu hiç düşünmemiştim. demek yıllar önce rte hükümeti ilk göreve geldiğinin ertesi günü okula girerken başını açan tüm kızların bir anda gökten zembille inen bir rahatlıkla derslere türbanlarıyla girmeye başlamaları, bugün bizim başımızın açık oluşunun sorgulanmasına kadar geldi. ne diyebilirim ki, gözümüz aydın. belki bundan sonra birilerinin gözleri iyice bir açılır da hızlı bir u dönüşü yapabiliriz. yoksa zaten herkese önerim kaçacak delik aramaktır. başka çare yok.

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir