I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

akbank caz festivali 20 yıl sonra bir kez daha sun ra arkestra’yı ağırladı dün gece crr sahnesinde. 1993’te ölen sun ra olmadan, 86 yaşındaki marshall allen yönetiminde izlediğimiz grup bütün salonu 2 saat boyunca coşturdu. sun ra arkestra konseri bizim için de 20. akbank caz festivali’nde gideceğimiz son konser olma niteliği taşıyordu. sahnedeki 12 (yanlış saymamışımdır umarım) müzik sihirbazı renkleri, ritmi, hareketi, enerjiyi, yüce bir müziği damarlarımıza enjekte ettiler. salondan çıkarken dağda fazla oksijene maruz kalıp başı dönen, yavaşlamış, uyuklar haldeki insanlara benziyorduk hepimiz. 


arkasından yapılmaması gereken bir hareket yaptım. iDANS’ın ilk gününü tamamen kaçırmamış olmak için garajistanbul’daki sound migrations çağdaş müzik projesine, crr-garajistanbul arasını adeta koşarak, yetiştim. japon-türk-kazak ortak yapımı projenin en güçlü yanı kontrbasçı jun kawasaki ve türk gitarist şevket akıncı idi. hıncahınç dolu başlayan projede salon, en çok da besteci kazuki kunihiro’nun detone sesiyle söylemeye kalktığı japonca parçalar ve antipatik görüntüsü nedeniyle sanırım, gittikçe boşaldı. deneysel bir geceydi, evet. iDANS seyircisi deneyselliğe alışıktır. buradaki sorun bana biraz aşırı ve uzak gelen yerellik oldu. gönül isterdi ki kontrbas-gitar ikilisine daha çok yer verilsin, hatta kendileri yollarını buralara bir kez daha, bambaşka projelerle düşürsünler. 


iDANS’ın bomonti’deki ilk gösterisi biraz boş geçmiş duyduğum kadarıyla. sorun yepyeni, henüz ruhunu ve onu yaratacak öğrencilerini bulamamış bomonti binasının uzaklığı değil de bilet fiyatlarının geçmiş yıllara oranla biraz yüksek olması sanki. bomonti’deki mette ingvartsen performansına giden birçok kişinin garajistanbul önünde bir kez daha 30lira vermeyi göze alamayarak kapıdan döndüğüne tanık oldum. dans profesyonellerine öğrenci bileti satın alma hakkı vermek buna bir çözüm olabilir aslında. ama bunun için de tabii ki festivalin çok daha organize bir şekilde başlaması, önceden yaptığı duyurularla takipçilerini dans profesyoneli olduklarını kanıtlayacak bir kart almak için ofisine başvurmaya çağırmasıyla mümkün olabilir ancak. bir dahaki iDANS’ta umarım bu da olur…   

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir