I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

vavien – taylan biraderler

uzun zamandır merak ediyorduk, artık izleyelim dedik dün gece. ne yazık ki hayal kırıklığına uğradık. merak uyandırıcı ve mutlaka ilginç bir şeyler olacağı hissini vererek açılan filmde, binnur kaya’nın çok başarılı bir şekilde taşıdığı gerilim her seferinde fazla uzatılmadan geçiştiriliyor, yönetmen-senaryo onu yalnız bırakıyordu. seyircisini çok farklı beklentiler içine sokan film neredeyse bir komedi noktasında bitti. engin günaydın, bence, hiç farklılaştır(a)madığı oyunculuğuyla komedi filmleri dışına pek çıkmamalı.
duyduğuma göre taylan biraderlerin önceki filmi küçük kıyamet filmi vavien‘den daha başarılı imiş. söyleyenlerin yalancısıyım, ne de olsa oturup bir türk filmi daha izlemek ve kendime işkence etmek istemiyorum. en azından önümüzdeki birkaç hafta.

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir