I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño


gainsbourg. fransızca ile öyle ya da böyle bağı olan herkesin kahramanı, idolü serge gainsbourg’a bir joann sfar yorumu. filmin özellikle ilk yarısı, serge’in çocukluğunun anlatıldığı kısım etkileyici. sonrası ise yüzeysel, o da olsun, bu da olsun şeklinde bir geçiştirmeden ibaret. bizim gainsbourg’umuza sadece bir yönetmen yorumu diyelim. en unutulmaz sahne ise benim için boris vian ve serge’in birlikte söyledikleri intoxicated man (je bois) idi.

 
bir de laetitia casta’nın brigitte bardot olma denemesi içler acısı…

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir