evde internet olmaması güzel şey aslında. dün akşam wim vandekeybus’un blush filmini sonunda izleyebildim. 14. uluslararası istanbul tiyatro festivali’nde yer kapma telaşımız sayesinde en önden izleme şansını yakaladığımız blush her dem taze. filmi izlerken sahnede çıplak koşturan adamlar, parlak yeşil ortam gözlerimin önüne geldi yine. stilize hareketler her ne kadar çok içimi açmasa da (bir koltuktan kalkarken ancak bu kadar “dansçı” olunur) bir performansı evde izleme sıkıntısını hissettirmeyen bir eser en azından. müzikler ayrı, dansçılar ayrı, sahneler ayrı, çekimler ayrı güzel… herkese tavsiye edilir…
I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño
aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir
Günlerin Köpüğü 