I’m much happier reading than writing. – Roberto Bolaño

bu sabah ilk defa beyoğlu’nda uzun zamandır ne işe yaradığını düşündüğümüz istanbul2010 sahnesi isimli zamazingonun güzel bir kullanılışına şahit oldum. 4-5 kişilik bir caz grubu eğlenceli bir konser vermekteydiler sabah 10 civarında. o küçük, biçimsiz sahne de böylece üstüne yerleştirilen hoparlörlerle acayip müzikler yaymak yerine bir işe yaramış oldu. tabii şimdi acaba bu çocuklar sahneyi görüp işgal mi ettiler, yoksa sevgili 2010 ajansı’nın düzenlediği bir etkinlik mi bu diye düşünüyorum. ne de olsa tipler epey yabancıya benziyordu… neyse umarım her sabah işe gelirken böyle güzel manzaralarla karşılaşırım…

aakash odedra aile amsterdam anneanne arter aslı bostancı aydın teker ayşe orhon Bakü berlinde bruyckere bienal Boris Vian Chet Baker edebiyat francis ford coppola geoff dyer gezi görünürlük projesi haliç kongre merkezi Henry James idans ilyas odman Istanbul istanbul modern kazuo ishiguro kedi kuad Leos Carax masumiyet müzesi Max Roach Michel Gondry Miles Davis mustafa kaplan olimpiyat orhan pamuk pelin esmer rimini protokoll roberto bolano robert pattinson salt The White Stripes thomas bernhard woody allen öykü İzmir