Günlerin Köpüğü

Yazar: Y.

  • iDANS 04!

    ,

    her ne kadar korkunç (uzun, anlaşılmayan, kimi zaman öznesiz cümleler vs.) bir basın bülteni (kime ulaştırıldığı da meçhul, bizim buralara uğramadığına göre) eşliğinde de olsa, iDANS 04 programı açıklandı sonunda: http://idansfestival.blogspot.com/ . bu kadar önemli, büyük, istanbul için vazgeçilmez bir festival neden ve nasıl böyle bir basın bülteni ile duyuruluyor, anlamak çok güç. edit: 8…

    Written by

    Y.

  • fikirler suça dönüşünce

    tütün deposu’nda 2010 yılının en iyi sergisi başladı: fikirler suça dönüşünce. daha önce de yazmıştım, halil altındere eylül başında jön türkleri depo’nun güneşli atmosferinde ağırlayacak diye. referandum otobüslerinin yarattığı gürültü kirliliği, her tarafta dev boyutlarıyla “demokrasi” çığırtkanlığı yapan evet afişleri ve çoğu paramparça hayırlar arasından tütün deposu’na ulaştık. tam ortasında yer aldığı kargaşadan mıdır, bu…

    Written by

    Y.

  • manzaradan parçalar

    bütün bir günü santralistanbul’un güzel çimenlerinde kıçımı bir sağa bir sola atarak, kah sırtüstü kah yüzükoyun yatarak ve orhan pamuk’un elimize tutuşturduğu yeni oyuncak manzaradan parçaları okuyarak geçirdim. bir yazarın deprem korkusunu okumak, çocukluk anılarıyla new york hayatından sahneler arasında dolaşmak hoş. kitabın kurgusunu, yazıların sıralanışını özellikle beğendim. bir yazı kütüphanesini nasıl sevdiği ve başkalarına…

    Written by

    Y.

  • iki film birden-2

    the ghost writer – roman polanski. I confess – alfred hitchcock evet. dün gece gerilimin dozunu biraz fazla kaçırdık. polanski uzaktan yönetmesine rağmen resim gibi kareler çıkarmayı, unutulmaz sahneler çektirtmeyi başarmış. sonunu söylemiyorum artık. hitchcock’u övmeye gerek yok sanırım. her zamanki gibi. yalnız iyi bir “din dersi” verdi. her zaman dediğim gibi bu din denen…

    Written by

    Y.

  • gainsbourg – joan sfar

    gainsbourg. fransızca ile öyle ya da böyle bağı olan herkesin kahramanı, idolü serge gainsbourg’a bir joann sfar yorumu. filmin özellikle ilk yarısı, serge’in çocukluğunun anlatıldığı kısım etkileyici. sonrası ise yüzeysel, o da olsun, bu da olsun şeklinde bir geçiştirmeden ibaret. bizim gainsbourg’umuza sadece bir yönetmen yorumu diyelim. en unutulmaz sahne ise benim için boris vian…

    Written by

    Y.