Yazar: Y.

  • ?!

    dans platform, uluslararası konukların toplantı programlarının sona ermesi sebebiyle hızını biraz kaybetmiş olsa da, devam ediyor. içinde olduğumuz günlerde yaklaşık bir haftadır ders vermekte olan isimleri sahne üstünde de izliyoruz. hafızam daha da bulanmadan 18 eylül cumartesi tarihli, 7 adet iş(imsi) izlediğim seyircilik maceralarımı anlatmam gerek. izlediğim ilk iş meg stuart’ın buradaki dansçılarla yaptığı atölye…

  • to dance or not!

    tam üç gecedir işkence altındayız. dün gece remdans’ın matej kejzar yönetiminde ne kadar kötü görünebileceğine tanık olduk ilk önce. sonra da mükemmel vücutların (ah evet ne kadar da güzel kaslarınız var, ne kadar da hoş görünüyorsunuz sahnede o terden parlayan teninizle) anlamsız dansını izledik. uzun, dayanılmaz uzun bir geceydi. üçüncü parçaya, şafak uysal’ın parçasına sağ…

  • dans platform’da ilk gece

    evet. dans platform istanbul dün gündüz saatlerinde atölyelerle, akşam da yerel seçki adını verdikleri toplama programla açıldı. dün geceyle ilgili neyi sevmedim diye sıralamak istemiyorum, çünkü sahneye çıkanların bu yergiyi o kadar da hak ettiklerine inanmıyorum. sanki dalga geçilmek için platform programına dahil edilmişler, gereksizdi, yazıktı. sadece istanbul’dan iş gösterilsin demiyorum ama anadolu’dan çıkan eli…

  • soru(n)lar

    hürriyet aldık bugün biraz eğlence olsun diye. beyhan murphy işgal etmiş kültür sayfalarını. bono efendi’nin köprüden yürüyerek geçmesi üstüne köprüde yürünse mi acaba konusunda fikir belirtiyor, dans platform ile ilgili taze bilgiler veriyor. her nasılsa hiroaki umeda’yı istanbul’a ilk kez kendilerinin getireceği yanılgısına düşmüş. düzeltelim: umeda 2009’da duo&while going to a condition eserleriyle garajistanbul’da gerçekleşen…

  • gerilmek isterdik oysa ki

    vavien – taylan biraderler uzun zamandır merak ediyorduk, artık izleyelim dedik dün gece. ne yazık ki hayal kırıklığına uğradık. merak uyandırıcı ve mutlaka ilginç bir şeyler olacağı hissini vererek açılan filmde, binnur kaya’nın çok başarılı bir şekilde taşıdığı gerilim her seferinde fazla uzatılmadan geçiştiriliyor, yönetmen-senaryo onu yalnız bırakıyordu. seyircisini çok farklı beklentiler içine sokan film…