Günlerin Köpüğü

Kategori: sinema

  • play time – jacques tati

    1967 yapımı play time alışık olmadığımız modern bir paris’te bir gündelik hayat koreografisi/komedisi kısaca. modern hayatın teknolojik oyuncakları, camdan binalar içinde/arasında kaybolan insanlar tüm film boyunca  bir oraya bir buraya koşturup durdular. iç ve dış ayrımını en aza indirgeyen cam kapılar, binalar, evler aslında insanların birbirlerine ulaşmasını daha da zorlaştırdılar, kırılan burunlar da cabası. jacques…

    Written by

    Y.

  • welcome – philippe lioret

    başrolde la moustache ile beynimize kazılan, ekranda gördüğümüz ilk anda “aaaaa bıyığın nerede senin?!” diye tepki vermeden edemediğimiz vincent lindon’un olduğu, bir göz aşinalığımız olan kürt ve türk oyuncularıyla welcome bir çağdaş ferhat-şirin, leyla-mecnun hikayesi.17 yaşındaki ıraklı bilal’in sevdiği kız için yürüyerek, trenlerin altında saklanarak, yasadışı göçmenlerin uyguladığı çeşit çeşit yöntemi kullanarak fransa’da calais’ye kadar ulaşmasını ve…

    Written by

    Y.

  • the remains of the day

    ,

    1993 yapımı the remains of the day (günden kalanlar) kazuo ishiguro’nun aynı adlı kitabından bir uyarlama. yönetmen james ivory. ishiguro’nun kitabını da okumama sebep olan anthony hopkins’li film bizi tıpkı robert altman’ın gosford park‘ında olduğu gibi hizmetkarların gizli dünyasına götürüyor. bu sefer asıl adamımız bir ingiliz lordunun baş uşağı olan mr. stevens.kitap henüz bitmedi ama şimdilik…

    Written by

    Y.

  • baby doll – elia kazan

    klasiklere dönmek iyidir. ne varsa klasiklerde vardır. 1956 elia kazan yapımı baby doll tennessee williams kaleminden çıkma senaryosuyla bize keyifli bir 114 dakika yaşattı. fazlasıyla cinsel içerikli göndermelerle dolu olan film, zamanında sansüre takılmış mı diye merak ettik ama araştırmak da canımız istemedi doğrusu. biz baby doll‘u hakkında çok şey bilmeden sevdik…

    Written by

    Y.

  • un homme qui crie – mahamat-saleh haroun

    farkındayım, yine bol filmli bir hafta sonu oldu. daha başkaları da var aslında ama yarım yamalak, uyuklayarak izlenenler sayılmayacağı için şimdilik sıralarını bekliyorlar. bu durumda da mahamat-saleh haroun’un 2010 yapımı un homme qui crie (bağıran adam) filmiyle pazar gecesini sonlandırıyoruz.haroun’un kara afrika’nın ortasındaki çad’da geçen filmi bizi kötü bir babayla tanıştırdı. yüzme şampiyonu adam havuz…

    Written by

    Y.