Günlerin Köpüğü

Yazar: Y.

  • enter the void – gaspard noé

    rahatsız edici filmlerine bir yenisini daha eklemiş gaspard noé. uzun zamandır ulaşmaya çalıştığımız enter the void sonunda ağımıza düştü ve bir an önce izledik. ama ne yazık ki noé bu sefer kendisine hakim olmayı başaramamış, uzattıkça uzatmış ve iç bayıcı bir yere götürmüş elindeki parlak hikayeyi. yok, aslında hikayede öyle büyük bir parıltı yok. bütün…

    Written by

    Y.

  • nenette et boni – claire denis

    ,

    denis’den bir ergenlik hikayesi. eski bir film olduğundan belki, beyoğlu sineması’nın salonu neredeyse boştu. festival daha çok yeni filmlerin yakalandığı bir platform gibi görünüyor. oysa denis’nin filmlerini bulmak hiç de kolay değil normal şartlarda… marsilya’yı mesken tutan denis, aşina olduğumuz oyuncularla bizi iki kardeşin hayatına götürüyor. öfkeli ve naif bir hikaye…

    Written by

    Y.

  • başka bir yerde çok zor yaşamlar

    ,

    bela tarr’ın 2011 berlin gümüş ayı ödüllü filmi torino atı sinemaya doymamı sağladı bugün. bir kez daha festivali neden sevdiğimi hatırladım.festivali sevme sebeplerimden biri atlas pasajı’nın içine doğru uzayan bilet kuyruğu. sıra gelmeyeceğini bile bile bekleyen insanları görmek sinemaya olan inancımı artırıyor (ne yazık ki tiyatro-dans konusunda bu inanca çok da sahip olduğum söylenemez). atlas…

    Written by

    Y.

  • film festivali başladı!!!

    ,

    evet, bütün coşkusuyla bir kez daha film festivali başladı. benim gibi fazla işi gücü olmayanlar için gündüz seansları altın madeni gibi. sadece 4tl vererek bir sinema salonuna, kalabalığın arasında bir koltuğa gömülüyor, hiç arasız film izlemenin keyfini çıkarıyorum. belki 5-10 yıl önceki gibi rekora koşan bir seyirci değilim ama artık sürprizlere daha açık olduğum kesin.…

    Written by

    Y.

  • la luna – bernardo bertolucci

    bir kez daha sapkın bir anne-oğul ilişkisi. beni korkutan türden. geçen hafta julianne moore’un başrolde olduğu 2007 yapımı savage grace filminde de aynı türde, anne-oğul arasındaki şiddetli bir ilişkiye şahit olmuştuk. bertolucci’nin 1979 yapımı la luna filmi ise konuya çok daha “ahlakî” yaklaşıyor denebilir. ya da en azından sadece oyunculuklara güvenerek sırt üstü yatan bir…

    Written by

    Y.