Kategori: çağdaş dans / performans
-
sen balık değilsin ki güncesi sona erdi…
henüz girmeyenler, okumayanlar, ve hatta stüdyoya gidip izlemeyenler varsa, 2011-2012 sezonunda mutlaka müdavim olacaklarından eminim. mihran tomasyan, benim crr’de izleyip çok bayılmadığım sen balık değilsin ki işini 16 mayıs’tan beri beyrut’ta evlerde, barlarda, stüdyolarda, neresi olursa orada yapıyor. sahne hariç. amaç başka yerlere sığabilmeyi öğrenmek, esnemek, gerilmek, taşınabilir, adapte edilebilir/olabilir olmak, bambaşka insanlarla iletişim kurabilmek vesaire…
Written by
-
tallinn 1/2
soğuktan donmadan “taşı toprağı altın” istanbul’a dönmeyi başardım. geceleri -2 derecelere kadar düşen, baltık rüzgarlarıyla beslenen, insanın içine işleyen garip bir soğuktan bahsediyorum, az buz değil… ve bu soğuklar arasında yüksek topuklarıyla arnavut kaldırımı sokaklarda seke seke gezen tallinn’li kızlar, ne kadar soğuk olursa olsun pırıl pırıl parlayan, gece 10dan önce asla batmayan güneş… belki izlediğimiz performanslar…
Written by
-
solid elements vs nuw
dün akşam garajistanbul’da temps d’images festivali kapsamında solid elements, nublu’da ise nuw vardı. istanbul’da yaşıyor olduğumuza sevindiğimiz dolu dolu gecelerden biriydi, izlediklerimiz çok mükemmel olmasa da…solid elements duyurusunu aldığımda heyecanlandığım bir projeydi ama ne yazık ki sahneye konuşu çok da heyecan verici olmamış. mihran tomasyan’ı kaykaycı mack mckelton ile buluşturan solid elements hedeflenen proje ortaya çıkmayınca…
Written by
-
sonunda bir kötü ve bir iyi
ljubljana’da izlediğim en korkunç şeyler arasında jan fabre’ın prometheus landscape II oyunu hiç kuşkusuz üst sıralarda yer alıyor. fabre’ın yunan mitolojisinin meşhur karakteri prometheus’u sahnenin ortasına bir dekor olarak gerdiği, sahneye bütün oyun boyunca bir telaş, keşmekeş, bağırtı ve anlamsız çıplaklığın hakim olduğu oyun kimseyi memnun etmemiş gibi görünse de, sloven seyirci o kadar kibar…
Written by
-
şiddet dolu bir gece
exodos festivali’nde ikinci gün lisbeth gruwez’den birth of prey ve istanbul’da birkaç yıl önce başka bir işiyle tanışma fırsatı bulduğumuz abattoir fermé’nin tourniquet‘sini izledik. ikisi de oldukça karanlık ve üst üste izlendiğinde birbirlerini yok eden işlerdi. jan fabre’ın hazırladığı bir programda fabre’ın eşi, dostu, eski dansçıları ön plana çıkıyor tabii ki. 1999’dan beri fabre ile çalışan…
Written by