Yazar: Y.

  • white material – claire denis

    claire denis filmleri bizim evde çok sevilir. en son 35 shots of rum kazınmıştı aklımıza. siyahlarla beyazlar, fransızlar’la araplar, göçmenler, herkesin neredeyse eşit hayatını usul usul anlatır denis. sıkmaz, bunaltmaz, üstümüze gelmez, kafamıza kakmaz. izlemesi keyiflidir. vers nancy ve the intruder izlenecekler listemizde bekleyedursunlar, dün gece son filmi white material‘a dalıverdik.iskoçyalı olarak tanıdığımız christopher lambert,…

  • belçika notları 2/2

    ,

    yıl sonu geldi. buralarda bir türlü hissedemesem de yeni yıl telaşını, renklerini, heyecanını, belçika’da her şeyin fazlasıyla tadına vardık. noel öncesi avrupa’da bir yerlerde olmak güzel oluyor. meydanları süsleyen açıkhava pazarları, bu pazar yerlerindeki sıcak şarap, sıcak çikolata, yığınla alkollü içecek ve kahve, güzelim kişler ve tabii ki türlü türlü hediyelik zerzevat satan tezgahlar insanın…

  • somewhere – sofia coppola

    sofia coppola’dan şaşırtıcı olaylar, beklenmedik sürprizlere yer vermeden kendini izleten filmi.bir baba-kızın, her baba-kızın hayalini kurduğu, kuracağı birlikteliğin ufak tefek hikayesi. hiçbir karakterle özdeşleşmeden, iniş-çıkışlardan yorulmadan, beklentisiz (ve belki heyecansız – ki bu da söylenebilecek tek kötü şey olabilir), sadece izlemek çok güzeldi…

  • Nanjing! Nanjing! City of Life and Death – Chuan Lu

    city of life and death. 2009 yapımı bir chuan lu filmi. vahşete, “soykırım” denen şeye şiirsel bir bakış. 1937’de japonlar’ın çinliler’e karşı giriştiği nanking katliamının hikayesi en az martyrs kadar gerilim ve acı doluydu. “insan insanın kurdudur” diye boşuna dememiş thomas hobbes…

  • bir vian uyarlaması üstüne çok karışık bir yazı

    dün akşam çok uzun zaman sonra devlet tiyatroları’nın bir oyununa gittik üsküdar tekel sahnesi’nde: boris vian’ın yazdığı (söylenen) imparatorluk kuranlar.iyi bir vian okuyucusuyumdur. raymond quéneau’nun “çağdaş aşk romanlarının en dokunaklısı” olarak bahsettiği günlerin köpüğü her zaman etrafında döndüğüm, bazı yerlerini neredeyse ezbere bildiğim, vian’a hayran olmamı sağlamış kitaptır. ardından kırmızı ot, pekin’de sonbahar, kızların haberi yok,…