hürriyet aldık bugün biraz eğlence olsun diye. beyhan murphy işgal etmiş kültür sayfalarını. bono efendi’nin köprüden yürüyerek geçmesi üstüne köprüde yürünse mi acaba konusunda fikir belirtiyor, dans platform ile ilgili taze bilgiler veriyor. her nasılsa hiroaki umeda’yı istanbul’a ilk kez kendilerinin getireceği yanılgısına düşmüş. düzeltelim: umeda 2009’da duo&while going to a condition eserleriyle garajistanbul’da gerçekleşen temps d’image festivaline konuk oldu.
platform’un ne yazık ki çok zayıf bir programı var. türk çağdaş dans sahnesini tüm yönleriyle yansıtması gereken bir programda her bir alt başlığın hangi sanatçıları kapsadığı bile doğru düzgün açıklanmıyor. eğitim programının oldukça kapsamlı olduğu söylenebilir; ama orada da teknik odaklı atölyelerin çokluğu göze çarpıyor. acaba türkiye’de sorun teknik geliştirememek mi yoksa koreografi yapamamak mı? teknik bir dansçının işine yarar, yaratıcı koreograflarla buluşmak ise türkiye’de çok daha fazla yüksek kalitede iş üretilmesini tetikler.
2010 ajansı’nın kıymetli bütçeleri keşke bu tip kriterler göz önüne alınarak, kişisel hevesler, çıkarlar bir kenara bırakılıp, geleceğe yatırım yapmak üstüne projelere harcansaydı. bu tartışmalar için çok geç artık, biliyorum. bu nedenle, her şeye rağmen umuyorum ki dans platform yurtdışı basından ve festival yöneticilerinden yeterince ilgi görür ve beğenilen işler için yeni kapılar açılır.
Günlerin Köpüğü 