Günlerin Köpüğü

Yazar: Y.

  • yanaş yanaş nereye kadar?

    “yandaş medya” denince eskiden, muhafazakâr partiler döneminde yani, vakit, yeni şafak, zaman, akit gibi gazeteler gelirdi aklımıza. şimdilerde sınırlar öylesine muğlaklaştı ki neyin nerede durduğunu, kimin kimden olduğunu anlamak çok güç. dünyanın küreselleşmesinden bahsederken hepimiz birden toptan küreselleştik (hem fiziksel hem de düşünsel olarak).29 ekim resepsiyonu sonrası gazetelere göz atarken aklıma yığınla şey geldi. ama…

    Written by

    Y.

  • meduzot (jellyfish)

    geçtiğimiz haftasonu sevimsiz isimli istanbul tanpınar festivali kapsamında buralarda olan etgar keret’in senaryosu eşi shira geffen’e ait olan ve birlikte yönettikleri 2007 yapımı filminin şiirsel dünyasına daldık bu akşam. tel aviv’de geçen ve temelde “aile” üstüne hikayeler anlatan film görüntüleri ve ibranice la vie en rose yorumuyla akılda kalıcı olsa da, samimi bir çalışma olmaktan…

    Written by

    Y.

  • iDANS üstüne son kez

    ,

    yazmaya yazmaya soğuyor insan galiba. koskoca ekim ayı rüzgar gibi geçiverdi. artık kış soğuklarının çoktan gelmiş olması gereken kasım ayının ilk günlerindeyiz, 15-20 derece arasında güneşli günler geçiriyoruz. rotterdaministanbul (“rotterdam’dan taptaze portakallar geldi” dersem daha tanıdık gelir herkese sanırım) bu akşam garajistanbul’da başlıyor. kısa, kompakt bir program. yarın akşam ziyaret etmeyi planlıyorum.2007 yılındaki ilk festivalden…

    Written by

    Y.

  • neredeydim ben?!

    döndüm!iyiyim de ama yazasım yok pek. ne jardin d’europe ödülünü seyirciyi de sahnede çalışanları da yeterince mutlu ettiğini düşünmediğim e.i.o‘ya gitmesi ne de bloom!’un city adlı performansı o kadar da içimi açmadı. ayça damgacı ve biriken mi özen yula’nın muhteşem metni mi daha çok övgü hak ediyor onu da bilemiyorum. ama hepsiyle ilgili yazacak kelimelerim birikti…

    Written by

    Y.

  • öhö öhö

    birkaç gündür evde yatmaktayım. istanbul’un lanet sonbaharının bir güneşli, bir yağmurlu, bir sıcacık, biz buz gibi havasına yenik düştüm. iDANS’ın son günlerini, jérôme bel’in pichet klunchun ile flörtleşmelerini, pieter ampe’nin guillerme garrido’nun şiddetine maruz kalışlarını bu sefer kaçırıyorum. gidenler, görenler, gülenler, eğlenenler yazsalar keşke, okusak…şimdiye kadar sadece bu gece garajistanbul’da gösterilen sarah vanhee’nin me and…

    Written by

    Y.