Günlerin Köpüğü

Yazar: Y.

  • Emeklemeden Yürümek, Dalgalanıp Durulmak

    2 Haziran akşamı Çatı Çağdaş Dans Sanatçıları Derneği’ndeki Ekin Bernay atölyesiyle yılın ikinci yarısına akışkan ve heyecan verici bir başlangıç yaptık. Öncelikle siz de benim gibi Ekin Bernay’ı yeni tanıyanlardansanız, şuraya Ekin’le bir röportaj bırakıyorum. Çatı’nın eski bir dostu olmama rağmen aramızın çok sıkı fıkı olduğu söylenemez. Alaska’daki iki yılın ardından Honolulu’ya göçen kadim dostum…

    Written by

    Y.

  • Bir Gün Daha

    ,

    Bilakis Dergi’nin Mayıs-Haziran 2025 tarihli 9. sayısında yayımlanan Bir Gün Daha isimli öyküm dergiye gönderdiğimden farklı bir şekilde yayımlandığından buradan orijinal versiyonunu paylaşmak istiyorum. Paragraf düzeninin ve tekrar eden kelimelerin gücüne inanan herkese keyifli okumalar! Bir Gün Daha Bu sabah da her sabahki gibi uyandım. Hayır. Bu sabah her sabah olduğundan bir saat geç uyandım. …

    Written by

    Y.

  • Yatakta Okuduğum Kitaplar / 2

    ,

    Her erkeğin hayatından bir Hayat Hanım geçmiş midir, geçmiş olsa tanıdığımız onca erkek daha farklı olur muydu diye düşündüren kitap… Bazen bir kitapla ilgili söylemek istediğim şeyler çok olunca, aralarından birini seçip içimden geçenleri cümlelere dökemeyince oturup ağlayasım geliyor. Ucunu büktüğüm sayfalardan aklıma kazımaya çalıştığım cümleleri alt alta yazsam? Yine içinden çıkamam ama en son…

    Written by

    Y.

  • Hatırlamamayı Seçmek

    ,

    Alnımda, iki kaşımın ortasında, yarım parmak sağa doğru bir çizgi var. Derin bir çizgi. Yıllar içinde derinleşti. Ona kas diyorum ben. Ağlama kası. Geçtiğimiz hafta en çok çalışan kas oldu. Eşyalar bana hatıralarıyla geliyorlar. Onları edindiğim anı, yanımda kimin olduğunu, nereden, nasıl aldığımı, neler konuştuğumuzu çoğunlukla hatırlıyorum. Sonra o eşyalara benimle oldukları günler, aylar, yıllar…

    Written by

    Y.

  • Kollar Bedenin Sarkan Organları

    Sevgili günlük, 8-9 Mart 2025, tarihe not. Ben kollarımın sarkmasıyla barıştım ve onları daha da fazla, sarkıtabildiğim kadar sarkıttım. Sonra bir de başım, başımın oturması gerekiyormuş, oturtmaya çalıştım. O oturunca çenemin sarkması gerekti. Sonra da her şey, omurga, leğen kemiği, oturma kemikleri, femur, bilekler, ayaklar, her şey birbirinin üstüne dizildi, mutlu oldu, ahenkle ve özgürce…

    Written by

    Y.