Günlerin Köpüğü

Yazar: Y.

  • Gezi taraflarındayız

    Bedenen burada olmanız gerekmiyor, bunun üstüne düşünün, hangi ucunu yakalamak istediğinize karar verin ve harekete geçin. Herkes bir ucundan tutsa dünya değişebilir gibi görünüyor şu günlerde. Umut fakirin ekmeği, benim gibi bir karamsar bile böyle düşünüyorsa! :)

    Written by

    Y.

  • Aşk romanlarının en dokunaklısı beyaz perdede

    ,

    Boris Vian’ın 8 Mart 1946’da Mempis’te yazmaya başlayıp iki gün sonra Davenport’ta tamamladığı, Raymond Quéneau’nun “çağımızın en dokunaklı aşk romanı” olarak tanımladığı Günlerin Köpüğü sonunda filme çekildi. Hem de en az Vian kadar renkli bir dünyaya sahip olan ve daha önce de gayet “dokunaklı” aşk hikayelerini beyaz perdeye taşıyan bir başka Fransız deli, Michel Gondry tarafından. Kendi…

    Written by

    Y.

  • Taiping Tianguo üzerine kısacık

    Herkes Muhteşem Gatsby‘den bahsediyor ama benim aklım 24 Mayıs Cuma vizyona girecek olan Günlerin Köpüğü‘nde. Boris Vian gibi bir delinin başyapıtını ancak Michel Gondry gibi başka bir deli beyaz perdeye aktarabilirdi. Film hakkında çok iyi şeyler duydum ve izlemek için gerçekten sabırsızlanıyorum. Salt’taki Taiping Tianguo sergisini geçtiğimiz günlerde ziyaret ettim. Tehching Hsieh’nin bir yıllık performans dizilerinden 1981-82 arasında…

    Written by

    Y.

  • Mavi bir ruh hali

    İngilizce’de en çok sevdiğim deyişlerden biri üzülmek anlamında kullanılan “getting blue”. “Mavileşmek” yani. Mavi rengini makus kaderiyle bütünleştiriyor ve ben her üzgün olduğumda mavileştiğimi düşünüp bir parça da olsa sıyrılıyorum kara bulutlardan. Carmen McRae’nin en güzel albümü Bittersweet‘i dinlemeyeli uzun zaman olmuştu. Açılış şarkısı Nat King Cole’un When Sunny Gets Blue beni kendi maviliğimle ilgili düşündürdü. Twitter…

    Written by

    Y.

  • Spleen d’Istanbul

    Sevgili günlük, İstanbul çok sıkıcı bir yer. Dağ başını ve oranın sıkıcılığını özledim şimdiden. Her yerde çok fazla insan var ve bunların ne işe yaradığını düşünüp duruyorum. Dağ başının sessizliğini, yalnızlığını bulmaya imkan yok bu sokaklarda. Baudelaire misali kalabalıkların yalnız adamını oynuyorum burada ve her gün daha da yalnızlaşıyorum. Herkesin ayrı bir gailesi, işi-gücü var…

    Written by

    Y.