Fiona Apple – Extraordinary Machine
Ne kadar dinlesem sıkılmam. Apple’ın ilk albümü When the Pawn…‘da da sevdiğim şarkılar olmasına rağmen benim için vazgeçilmez olan kesinlikle Extraordinary Machine‘dir. Neden niye diye sormayın, ritmi hoşuma gidiyor, bu kadının sesinde örneğin bir Tori Amos’ta mevcut olmayan bir isyan tınısı alıyorum, şarkıların sözleri de en az söyleniş tarzı kadar isyankar, dolu dolu.
Chet Baker / Jim Hall / Hubert Laws – Studio Trieste
1982’de çıkan bu muhteşem albüm yaklaşık 40 dakika boyunca kaostan uzak, huzur dolu bir dünya vadediyor. Normalde caz müzikle flüt birlikteliğinden hiç haz etmem ama Studio Trieste flütün caza başka bir duygu kattığı, onu sakinleştirip yüceleştirdiği ender albümlerden. Jim Hall ve, elbette, Chet Baker’ın katkısından bahsetmeye gerek bile yok. Bu albüm her müzik severin arşivinde olmalı.
Hazır Chet Baker’dan bahsetmeye başlamışken devam edelim. Hayatına 1988’de Amsterdam’da bir otel odasında aşırı doz ile son veren Baker’ın trompetiyle ya da sesiyle içinde olduğu her şarkı, müzik parçası paha biçilmez değerdedir benim için. Uyuşturucu bağımlılığı tüm hayatını ve müziğini biçimlendiren bu adam caz müziğin hüzünlü, içli sesini temsil eder. Bir Little Jimmy Scott’ınki gibi değildir onun hüznü, çok daha gizemlidir. Chet Baker’ı özel yapan da onun bu cool hüznüdür. Tek bir albümünden bahsetmeye imkan yok, müziğinin değdiği her şey dinlenebilir.
Günlerin Köpüğü 